دعوايي که بين حافظ و صائب و شهريار بر سر “آن ترک شيرازي” اتفاق افتاده:

به قول حضرت حافظ:

اگر آن ترک شيرازي به دست آرد دل ما را


به خال هندو اش بخشم سمرقند و بخارا را


و صائب در جواب مي گويد:

هر آنکس چيز مي بخشد، ز جان خويش مي بخشد


نه چون حافظ کـه مـي بخشد سمرقند و بخارا را



اگـر آن ترک شيرازي به دست آرد دل مـا را


به خال هندو اش بخشم سر و دست و تن و پا را



و شهريار در جواب مي گويد:


هر آنـکس چيز مـي بخشد بسان مـرد مي بخشد


نه چون صائب که مي بخشد سر و دست و تن و پا را


سر و دست و تن و پا را به خاک گور مي بخشند


نه بر آن ترک شيرازي که برده جمله دلـها را



اگر آن ترک شيرازي به دست آرد دل ما را


به خال هندو اش بخشم تمام روح و اجزا را



و دوستي گويد:


هر آن کس چيز مي بخشد، به زعم خويش مي بخشد


يکي شهر و يکـي جسم و يکـي هم روح و اجـزا را


کسي چون من ندارد هيچ در دنيا و در عقبا


نگويد حرف مفتي چون ندارد تاب اجرا را